در راستای پیشرفت های اتی وبسایت ما به منظور بالا رفتن سرعت آپدیت و احداث بخش انگلیسی در وبسایت به تعدادی نویسنده ی توانا و مسلط به زبان انگلیسی برای فعالیت در این وبسایت نیازمندیم.افرادی که می توانند در 5487 راستای این راه به ما کمک کنند با ارسال نظر و اعلام شرایط خود برای انجام فعالیت ما را بدین منظور مطلع سازند.

---

همچنین برای انجام تبادل لینک با وبسایت ما میتونید در این بخش نظر داده و با تحویل توضیحات کامل در رابطه با اطلاعات تبادل لینک و با از طریق ایمیل مدیریت وبسایت را با خبر کرده تا مراحل تبادل لینک به صورت خودکار انجام گیرد .

---

یكی از نویسندگان مشخص شد:

محمد افشار

1000 فیلم و کلیپ در زمینه فیزیک، اخترشناسی،نجوم،اختر فیزیک و...
http://www.mysteries-megasite.com/mysterymovies/space-1.html
http://www.mysteries-megasite.com/mysterymovies/space-2.html
http://www.mysteries-megasite.com/mysterymovies/space-3.html
http://www.mysteries-megasite.com/mysterymovies/space-4.html
http://www.mysteries-megasite.com/mysterymovies/space-5.html

برای دانلود به http://www.mysteries-megasite.com/mysterymovies/space-1.html مراجعه کنید.

ستاره های دنباله دار ::.

ستاره های دنباله یا دنباله دار ها اجرامی اسمانی با شکل منحصر به فرد و اندازه بزرگ اند که گهگاه ظاهر میشوند. یک ستاره دنباله دار نمونه نمونه تشکیل شده از یک کره نورانی با راس که به استوانه رقیق و دراز به نام دنباله ( ذنب ) متصل است. راس ممکن است به بزرگی خورشید به نظر اید و دنباله قوسی را در اسمان رسم میکند.

دنباله دار ها که به چشم برهنه چون ماه بی حرکت به نظر میاید، در واقع با سرعت صدها کیلومتر در ثانیه حرکت میکند. سرعت دقیق انرا میتوان از روی تغییر مکان ان نسبت به ستارگان ثابت تعیین کرد.

بیش از هزار دنباله دار شناخته شده است و هرساله نیز چندین دنباله دار جدید کشف میشود.

اکثریت عظیم انها به قدری کم نور اند که به چشم برهنه مرئی نیستند. ستاره های دنباله دار نسبتا بزرگ، نادر اند. اینها به طور متوسط یکی دوبار در طول عمر پدیدار میشوند.

از بیش از هزار دنباله دار شناخته شده در حدود 260 تا در مدار های بسته یعنی در مسیر هایی کم و بیش کشیده و سیگار مانند، حرکت میکنند. این واقیعت که مداری بسته است، یعنی اول و اخری ندارد، دارا اهمیت زیادی است. دنباله دار هایی که چنین مداری را می پیمایند پیوسته مسیر واحدی را دور میزنند. بسیاری از انها چندین بار به نزدیکی زمین ظاهر میشوند، از فضای خارج میایند، دور میزنند و سپس میروند و دیگر هم دیده نخواهند شد.

شهابور ها ::.

شهابورها معمولا اجسام جامد ریزی(به اندازه ته سنجاق)اند که در فضا حرکت می کنند.گهگا گروهی از شهابورها جذب زمین شده به دام جو می افتند.گرمایی که در این بر خورد ایجاد می شود جسم را می سوزاند.غبار حاصل از این سوختن به زمین سقوط می کند.هر ساله صدها تن 5487غبار شخانه ای بر سطح زمین می شیند.در موارد نادر شهابورهای بزرگتر،قبلا از انکه کاملا بسوزند،به سطح زمین می رسند.پدیده نوری که از ورود شهابورها بزرگتر،به جو زمین نتیجه می شود شخانه یا "تیرشهاب" نامیده می شود که درخشش ان ممکن است چند ثانیه دوام آورد.

---

بخش بعدی ::. نقش جهان

سحابی ::.

سحابی، ابری وسیع متشکل از غبار و گاز است . گازهایی که انرا تشکیل میدهند بسیار رقیق و در دمایی کم اند. سحابی ها به علت نور خود نمیتابند بلکه بر اثر نور ستارگان مجاور قابل رویت هستند. در صورتی که به این ترتیب مرئی شده باشند ، به ستاره ای محو وابری می مانند. ولی به اندازه و ساختمان واقعی انها فقط به کمک تلسکوپ میتوان پی برد. سحابی های دیگر، تاریک اند و مانع نور ستارگانی میشوند که پشت انها قرار دارند.

سیارات ::.

سیارات اجرام تقریبا کروی جامد و بزرگی هستند که به دور خورشید میگردند. البته سیاره ای که بهتر از همه میشناسیم، زمین خودمان است. همه سیارات نسبتا سرد اند و بازتاب نور خورشید انهارا مرئی میکند، بعضی از انهارا میتوان هر چند وقت یکبار با چشم برهنه دید. ولی سه یاره را به کمک تلسکوپ میتوان مشاهده کرد. در نظر اول سیارات همانند انبوه ستاره هایی اند که در اسمان میدرخشند، ولی یک ناظر میتواند با کمک یکی از مشخصات زیرین، یا بیشتر سیاره را تشخیص دهد:
1. سیارات با نوری پایدار میدرخشند، در حالی که در مورد ستاره ها چنین نیست. نوری که از ستاره ها به چشم ما میرسد، به نظر میرسد که هم از نظر روشنی، به سرعت تغییر میکند. این تغییرات رنگ و روشنی همان چشمک زدن ستاره است.

2. سیارات اسمان سیر میکنند. سیاره ای که زمانی نزدیک ستاره ای بوده ممکن است بعدا در نزدیکی ستاره ای دیگر مشاهده شود . از طرف دیگر ستاره ها نسبت به یکدیگر ظاهرا مواضع ثابتی را اشغال میکنند. واژه سیاره خود به معنی "سیر کننده" است.

3. سیارات در تلسکوپ، یه صورت قرص های کوچک نورانی اند. هرچه بزرگ نمایی تلسکوپ بیشتر باشد، قطر قرص بزرگتر است. ستاره ها، حتی با بزرگترین تلسکوپ های موجود هم فقط به صورت نقاط نورانی به نظر میرسند. حتی با تلسکوپ 5 متری هم به صورت نقاطی که قطر قابل سنجشی ندارند به چشم میایند.

4. سیارات را فقط میتوان در نوار باریکی در اسمان دید. حرکت های انها به مرز های این نوار محدود است. البته ستاره هارا میتوان در هر قسمتی از اسمان یافت.

---

تبریک ::. با سلام. همانطور اطلاع دارید بین الملل امسال را به سال نجوم نامگذاری کرده اند و 5487بیشتر نجوم دانان و وبسایت های مربوطه تبریک عرض کردند ما هم سایر جمع امیدوارم در این سال، سال خوشی را داشته باشید و تبریک مارا هم پذیرا باشید . برای اطلاعات بیشتر به این سایت 5487مراجه کنین .:: تبریک 5487 ( با بهترین ارزو ها . Meta Astronomy Team )

قسمت های بعدی: سیارک ها ، اقمار

پیدایش عالم ::::

نظریه های متداول:
در حال حاظر 3 نظریه برای توصیف پیدایش و تحول عالم وجود دارد.این نظریه ها عبارت اند از:
1_نظریه ی مهبانگ 2_نظریه ی جهان نوسان كننده 3_نظریه ی حالت پایدار

نظریه ی مهبانگ:
بنا بر این نظریه ی روزی و روزگاری آتشگویی وسیع از گاز های بی نهایت سوزان و چگالی كه بیشتر متشكل از ئیدروژن با اندكی هلیوم بود وجود داشت.
در حدود 10تا15 بیلیون سال پیش این اتشگوی منفجر شد (مهبانگ)و انبساط ان به شهادت انتقال به سرخ هنوز ادامه دارد.
با گذشت زمان تراكم ماده در بسیاری از نقاط 5487 این توده ی منبسط شونده ی گاز پدید امد.این تراكم ها با جذب ماده از محیط اطراف رشد كردند و به این ترتیب عالم به توده های عظیمی از گاز كه هر یك میرفت تا كهكشانی شود تقسیم شد.این توده ها همچنان در انبساط بی وقفه ی جهان شركت دارند.
سر انجام هر یك از این توده های عظیم گاز باره دیگر تكه پاره شدند و ستاره ها را پدید اوردند.ستارگان نسل اول از دو گاز كه در ان زمان در جهان وجود داشت یعنی ئیدروژن و هلیوم تشكیل میشدند.
با گذشت زمان عناصر دیگر در هسته های ستاره های پر جرم(دمای هسته ی ستاره های پرجرم بسیار زیاد استو این ستاره ها خیلی به سرعت تحول می یابند)به وجود امدند.
سپس این عناصر جدید با انفجار های ستاره ای راه یافتند تا به عنوان ماده ی خام در تكوین ستارگان بعدی به كار روند.

---

قسمت بعد: نظریه ی عالم نوسان كننده | نظریه ی حالت پایدار | نظریه ی قابل قبول

اثر عرض جغرافیایی بر منظره ی جهان:
منظره ی اسمان با عرض جغرافیایی ناظر تغییر میكند.این تغییر را به كمك كره های زمین و اسمان به سهولت میتوان توضیح داد.
برای ناظری در 40Nهمه ی ستارگانی كه كمتر از 40 درجه با قطب فاصله دارند پیوسته بالای افق اندبرای ناضری در 30N همه ی ستارگانی كه كمتر از 30 درجه با قطب فاصله دارند دور قطبی به شمار میایند.
برای ناظری در 18N ستاره هایی كه در كمتر از 18 درجه ای قطب قرار دارند دور قطبی اند والی اخر.
این مطلب را بر حسب زوایای میل نیز میتوان بیان كرد.برای ناظری در 40N همه ی ستارگانی كه میل ان ها بین 50N و90N است پیوسته بالای افق اند.برای ناظری در 18N ستاره هایی كه میل شان بین 72Nو90Nاست دور قطبی اند.

---

نكات لازم بخش اصول پیمایش رو واستون تو وب گذاشتم و حالا برای تكمیل این مبحث و این كه مطمئن بشید كه این مبحث رو یاد گرفتید به سئوال های زیز پاسخ بدین:

1_عرض جغرافیایی ناظری 43درجه است.در این عرض كدام ستاره ها دور قطبی شمالی اند؟

2_عرض جغرافیایی رصد خانه ای 47N است.حد جنوبی ستارگانی كه از این رصدخانه میتوان رصد شوند چیست؟

3_عیوق در كدام عرض جغرافیایی ستاره ای دور قطبی است؟راهنمایی:زاویه ی میل عیوق 46N است؟

4_رصد خانه ای در 25N قرار دارد.كدام ستاره ها را هرگز نمیتوان از این رصدخانه روئت كرد؟

5_كدام ستاره ها در استوا دور قطبی شمالی اند؟

اگر كسی نتوانست به سئوال های بالا پاسخ دهد ایمیل خود را به صورت نظر ارسال كند تا جواب ها به ایمیلش ارسال شوند.

نصف النهار ها:
دسته ی دیگری از دوایری كه معمولا بر كره رسم میشود نصف النهار های طول جغرافیایی است.بر عكس مدارهای عرض جغرافیایی نصف النهار ها همه به یك اندازه و هر كدام از قطب های شمال و جنوب میگذرند.
چون نصف النهار ها هم اندازه اند به لحاظ اهمیت معادل اند سازندگان نقشه های جغرافیایی باید یكی را به عنوان نصف النهار مبدا مشخص میكردند كه نصف النهار های دیگر نصبت به ان سنجیده شوند.
در سال 1884در یك توافق بین المللی تصمیم گرفته شد كه نصف النهاری كه از گرینویچ انگلستان میگذرد نصف النهار مبدا یعنی با طول جغرافیایی صفر به شمار اید.
نصف النهار هایی كه در سمت غرب قرار دارند به صورت1w 5487 2w 5487 3w ...180w نمایش داده میشوند و نصف النهار هایی كه در سمت مشرق اند با 1E 2E ...180E نمایش داده میشوند.
بنا بر این نصف النهار های 180E و 180W بر هم منطبق اند.

كره ی اسمان:
رصد كننده تمام ستارگان را چسبیده به داخل سطح كروی بزرگی می بیند.كره ی اسمان با كره ی زمین متحد ال مركز استو بینهایت بزرگتر از ان است.
از ان رو كه كره ای خیالی است شعاعی به ان نصبت نمی دهند.این دو كره نه تنها مركزی مشترك بلكه محوری مشترك و صفحه ی استوایی مشترك هم دارند.
محور اسمان الی غیر النهایه فراسوی قطب های شمال و جنوب زمین ادامه می یابد.نقاط تقاطع ان را با كره ی اسمان قطب شمال اسمان و قطب جنوب اسمان میگویند.
معدل النهار یا استوای اسمان ادامه ی استوای زمین است.هر دو بر یك صفحه اند اما شعاع استوا آسمان كه كره ی اسمان را به دو نیم تقسیم میكند بی نهایت بزرگ تر است.

مدارات میل:
هر نیمه از كره ی اسمان را میتوان به تقسیمات فرعی بیشتری قسمت كرد.یك طریق ی این كار رسم دایره هایی به موازات استوای اسمان است.این دایره ها مدار های میل نامیده میشوند.
این دایره هارا در نیم كره ی شمالی با ارقامی مشخص میكنند كه از صفر در معدل النهار شروع میشود و به میل 90N برای قطب شمال اسمان خاطمه می یابد.
ارقام مشابهی نیز به مدارات میل در نیمكره ی جنوبی اسمان نیز داده میشود.در این مورد اععداد مشخص كننده از 0S در استوا شروع و تا میل 90S در قطب جنوب اسمان ادامه می یابد.
این مدار های میل بر كرهی اسمان منظوری مشابه با مدار های عرض جغرافیایی ان ها یر كره ی زمین را بر می اورند.
از ان ها برای بیان فاصله ی زاویه ای میان یك شئ در اسمان و استوای اسمان استفاده میشود و این فاصله بر حسب درجه ی زاویه میل ان شئ نامیده میشود.

مسئله:
با استفاده از یك جدول ستارگان یا تقویم سالانه ی اختری میل ستاره های زیر را 5487 پیدا كنید.
رجل الجبار
راس پیكر پسین
سماك اعزل

هدف من از طرح این مسئله سنجش سطح بازدید كنندگانی است كه از این وبسایت بازدید میكنند

---

قسمت بعد: دایره های ساعتی 5487| اثر عرض جغرافیایی بر منظره 5487 اسمان

1: عزیزان وب سایت ما از نظر بازدید نه خیلی كمه و نه خیلی زیاد ولی از جهت نظر دادن تو پست ها خیلی ضعیفه خواهشمندم دوستانی كه از وب دیدن میكنند نظر بدن.
2: وب سایت ما به تازگی موفق به كسب رتبه ی 1 در گوگل شد.

مقدمه ای در مورد اصول پیمایش:
ستارگان دارای نشانی اند مكان هر ستاره با یك جفت عدد كه فقط به ان ستاره مربوط است مشخص میشود
یكی از این دو عدد زاویه ی ساعتی نجومی ستاره نام دارد و دیگری میل ستاره نامیده میشود در مورد نسر واقع (علی در مورد این صورت فلكی توضیحات لازم را خواهد داد)این اعداد 81و39 اند.

نكته:
این نشانی ها با گذشت زمان به كندی تغییر میكنند از این رو اگر بخواهیم دقیق باشیم تاریخی را كه ستاره دارای زاویه ی ساعتی نجومی و میل خاصی بوده را مشخص كنیم.
این تاریخ را *دوره *مینامند تغییرات اندك این ارقام در نتیجه ی پدیده ای است به نام *تقدیم اعتدالین*كه خود از حركت تقدیمی زمین حاصل میشود
بر اثر این پدیده نقطه ی اعتدال بهاری 5487 نقطه ای كه زاویه ی ساعتی نجومی از ان اندازه گرفته میشود پیوسته به سمت مغرب تغییر مكان میدهد
زاویه ی ساعتی نجومی و میل ستارگان را در جداول و تقویم های گوناگون فهرست شده است(American Natical Almanac) از جمله ی این كتاب هاست كه توسط رسد خانه ی ایالات متحده 5487 منتشر میشود.

مشخص كردن مكان اجرام در اسمان مانند مشخص كردن موضع شهر ها و كوه ها و ... بر روی كره ی زمین است در این روش تمام اسمان را به شكل كره ای در نظر میگیرند و برای این كره طول و عرضی در نظر میگیرند
طول و عرض جغرافیایی را بر سطح زمین توسط دو دسته ستاره مشخص میكنند دایره های خیالی كه به نصف النهار ها و مدار های عرض جغرافیایی موسوم اند
دایره های مشابهی نیز بر كره ی اسمان رسم میشود كه انها را اغلب دایره های ساعتی و مدار های میل میخوانند

مدارات عرض زمین:
نقاطی كه بر سطح زمین در نیمه ی راه قطب شمال و قطب جنوب واقع اند استوای كره را تشكیل میدهند بنا بر این استوا كره ی زمین را به دو نیم كره ی شمالی و جنوبی تقسیم میكند
هر نیم كره را میتوان با رسم دوایری به موازات استوا كه مدار های عرض جغرافیایی نامیده میشوند به تقسیمات فرعی تقسیم كرد مدار های عرض جغرافیایی برای بیان فاصله ی زاویه ای هر نقطه از استوا به كار میرود
این فاصله هارا *عرض جغرافیایی * آن نقطه مینامند به این ترتیب عرض جغرافیایی تهران 36N است این مطلب را میتوان به این طریق نیز بیان كرد كه زاویه ای كه این نقطه از مركز زمین با استوا میسازد 36درجه است
عرض جغرافیایی تا نزدیك ترین درجه بیان میشود 5487 وقتی دقتبیشتر مورد نظر باشد این زوایا را بر حسب درجه دقیقه و ثانیه ی قوس بیان میكنند
رقم دقیق تر ارض جغرافیایی تهران 35 درجه و 41 دقیقه و 20 ثانیه ی قوس است

---

قسمت بعد: نصف النهار ها | كره ی اسمان | مدارات میل 5487

شهابورها::

شهابورها معمولا اجسام جامد ریزی(به اندازه ته سنجاق)اند که در فضا حرکت می کنند.گهگا گروهی از شهابورها جذب زمین شده به دام جو می افتند.گرمایی که در این بر خورد ایجاد می شود جسم را می سوزاند.غبار حاصل از این سوختن به زمین سقوط می کند.هر ساله صدها تن 5487غبار شخانه ای بر سطح زمین می شیند.در موارد نادر شهابورهای بزرگتر،قبلا از انکه کاملا بسوزند،به سطح زمین می رسند.پدیده نوری که از ورود شهابورها بزرگتر،به جو زمین نتیجه می شود شخانه یا "تیرشهاب" نامیده می شود که درخشش ان ممکن است چند ثانیه دوام آورد.

سیارک ها::

سیارک ها اجرام جامد کوچکی با شکل های نا منظم اند که مانند سیارت بزرگ به دور خورشید می گردند و تفاوت عمده ان ها با سیارات در اندازه ان ها است.ان ها را با نام ستارگان صغار یا سیارات خرد می شناسند.سرس بزرگترین سیارک،قطری برابر 800 کیلومتر دارد،اما قطر بسیاری از ان ها فقط حدود 3 کیلومتر است.نخستین سیارک در اول ژانویه 1801 کشف شد.از ان پس تعداد زیادی از ان ها کشف شده اند.تخمین زده می شود که با یک تلسکوپ بزرگ می توان از بیش از 100000 سیارک عکسبرداری کرد.

سیارک ها نیز با انعکاس نور خورشید می درخشند،ولی چون سطحشان کوچک است،مقدار نور منعکس شده بسیار اندک است.سیارک هارا بدون تلسکوپ نمی توان دید.

سحابی ها::

سحاب،ابر وسیعی متشکل از غبار و گاز است.گاز هاسس که ان را تشکیل می دهند بسیار رقیق و در دمایی کم هستند.سحابی ها به علت نور خود نمی تابند بلکه بر اثر نور ستارگان مجاور قابل رویت اند.در صورتی که به این ترتیب مرئی شده باشند،به ستاره ای محو و ابری می مانند.ولی به اندازه وساختمان واقعی ان ها فقط به کمک تلسکوپ می توان پی برد.سحابی هایه دیگر ،تاریک ان ومانع نور ستارگانی که در پشت ان ها قرار دارند میشوند.

 5487

سحابی خرچنگی،M1 ،در صورت فلکی ثور.فاصله ان از زمین 3600 سال نوری است.منجمان بر این نظرند که انژری که از ان تشعشع میشود از تپ اختری نشات میگیرد که از یک انفجار ابر نواختری در سال 1504میلادی به جا مانده است و در سحابی جای دارد.دوره تناوب این تپ اختر 033/0 ثانیه است.تپ اختر چشم رادیویی تپنده ای 5487است وابسته به یک سناره نوترونی.